Mooss ontwikkelde een eigen methodiek rond het kunsteducatief werken met kinderen, jongeren en hun begeleiders.

Mooss is ervan overtuigd dat het belangrijk is om inzicht te hebben in de processen die zich voordoen wanneer kinderen, jongeren en hun begeleiders werken rond kunst en erfgoed. Als je niet weet wat er echt speelt, dan zal je als begeleider van deze processen enkel kunnen terugvallen op praktijkervaring.

Als je niet op de hoogte bent van de wezenlijke componenten en onderliggende methodiek, dan kan je wel systemen gebruiken die hun deugdelijkheid hebben bewezen, maar je kan ze niet vernieuwen en moeilijk aan complexe situaties aanpassen. Als je enkel weet wat werkt, maar niet begrijpt waarom, dan ben je veroordeeld tot herhaling. In het steeds complexer wordende landschap van jeugd en kunst is dat geen goede uitgangspositie. Daarom heeft Mooss altijd veel energie gestoken in de theoretische en methodische onderbouw van haar werking.

Ook de eisen die Mooss zichzelf stelt op het vlak van inclusie vragen om een aangepaste methodiek. Als je probeert om niemand uit te sluiten, op basis van welke kenmerken ook, dan heb je een methodiek nodig die je in staat stelt om iedereen te begeleiden. Als je de methodiek beheerst om te kunnen differentiëren, dan kan je veel verschillende zinvolle kunstervaringen tegelijk mogelijk maken.

De kunst- en erfgoedbemiddelaar is een druk bezet vrouw/man, met weinig tijd om zich in de uitgebreide literatuur over theorie, methodiek en best cases te verdiepen. Hopelijk kan dit nieuwe methodiekboek hier in alle sectoren waarin wordt bemiddeld tussen publiek en kunst of erfgoed een helpende hand reiken.

We proberen deze methodiek ook steeds verder te ontwikkelen, zowel op basis van experimenten, noden en aanpassingen in onze praktijk, als op basis van evoluties in het veld. Een van de nieuwe dingen in het veld is Cultuur in de Spiegel (CiS). CiS is bedoeld om cultuuronderwijs te verbeteren door meer inzicht te bieden in wat cultuur precies is, hoe aspecten van cultuur met elkaar samenhangen, en welke vaardigheden binnen cultuuronderwijs ontwikkeld moeten worden. Aangezien Mooss’ kunst- en erfgoededucatie een vorm van cultuuronderwijs is, en we bovendien veel binnen een onderwijscontext (waar CiS voor werd ontwikkeld) aan de slag zijn, is het logisch om te bekijken wat CiS ons kan bijbrengen. Een tweede reden om CiS onder de loep te nemen, is het gegeven dat het in het Vlaamse onderwijs wordt uitgerold en dat er daarrond vragen kunnen ontstaan naar de kunsteducatieve sector toe. We willen klaarstaan om ook binnen deze nieuwe context kinderen, jongeren en hun begeleiders te coachen in hun ontdekking en ontwikkeling van cultuur.

In deze tekst geven we een samenvatting van de CiS-theorie, waarbij we telkens de link leggen naar onze manier van werken. CiS zelf biedt enkel een theoretisch kader, geen inhouden of methodiek. Er bestaat niet zoiets als een CiS-aanpak, een CiS-activiteit of een CiS-praktijk. De focus ligt dus op hoe wij met onze methodiek een klaspraktijk binnen dit kader kunnen ondersteunen.

U kunt ons boek “Kunst- en erfgoededucatie – theorie en praktijk” bestellen via Acco België: via de site van Acco of in uw Acco boekhandel.